روز عرفه؛ روز مغفرت همه

عرفات سرزمین بسیار مقدّسى است كه خداوند كریم، آنجا را براى ضیافت و پذیرایى از میهمانان خود مقرّر فرموده و سفره خاصّ انعام و اكرامش را در دامن كوه رحمت گسترانیده و از كافّه میهمانانش، دعوت به عمل آورده است كه در ساعت معیّن همه با هم بر گرد خوان نعمت بى‎دریغش بنشینند و از بحر موّاج كرم و رحمت بى‎كرانش به قدر ظرفیّت و استعداد خویش برخوردار گردند.

عرفه، سرزمین عشق است و شور؛ نور است و سرور؛ توبه است و تقوا؛ ارتباط است و اتصال؛ درد است و درمان؛ خداى است خدا و رحمت اوست كه در انتظار رهپویان راه رسول الله است.

در عرفات است كه آدمى به خود و خدایش معرفت پیدا مى‎كند و درهاى سعادت و نیك بختى را به روى خود مى‎گشاید و ... .

دعاى عرفه امام حسین(علیه السلام)

بشیر و بشر فرزندان غالب اسدى روایت كرده‎اند:

در روز عرفه در عرفات خدمت امام حسین(علیه‎السلام) بودیم. آن حضرت با گروهى از اهل بیت، فرزندان و شیعیان خود با نهایت تذلّل و خشوع از خیمه خود بیرون آمدند و در جانب چپ كوه ایستادند.

آن حضرت مقدارى از دعا را كه خواند، اشك از چشمان مباركش جارى شد و كسانى كه در اطرافش بودند، دعا و گریه او را شنیده و مى‎دیدند و آمین مى‎گفتند و همگى با صداى بلند مى‎گریستند تا آفتاب غروب كرد.

روز عرفه، روز مغفرت همه

امام زین العابدین فرموده‎اند وقتى وقوف رسول خدا(صلى الله علیه و آله) در عرفات به پایان رسید و غروب آفتاب نزدیك شد، رسول اكرم(صلى الله علیه و آله) فرمود: اى بلال! به مردم بگو ساكت شوند. بعد از آن كه مردم سكوت كردند، رسول خدا(صلى الله علیه و آله) فرمود:

محققاً پروردگار شما امروز بر شما منّت گذاشت، نیكانتان را مشمول مغفرت گردانید و سپس به آنان حق شفاعت درباره بَدان شما عنایت فرمود. در نتیجه بدان شما را نیز به شفاعت نیكانتان بخشید. اینك حركت كنید در حالتى كه عموماً بخشیده شده و مشمول عفو و رحمت و مغفرت حضرت حق گشته‎اید.

روز بخشش گناه

حضرت صادق(علیه السلام) مى‎فرماید هنگامى كه حاجى وارد مكه مى‎شود، خداوند دو ملك را بر او موكّل مى‎فرماید كه طواف و نماز و سعى او را نگه دارند و چون در روز عرفه وقوف كرد، بر شانه راست او مى‎زنند و مى‎گویند: گذشته‎هایت را خدا آمرزید، مواظب آینده خود باش.

برگرفته از داستانها و حكایتهای حج، رحیم کارگر